logo dekleineschaal.nl


Herhaling, dè klacht over reclame


Stel u voor; u fietst op een zonnige dag over de Veluwe en ja hoor, daar zijn ze weer, de krasse knarren op testosteronaandrijving. Nu probeert u zich te kleden, niet noodzakelijkerwijs naar trends of modebeeld (maar dat is u niet aan te rekenen; dat heeft meer met tijdsdruk -aj, flitste daar alwéér een trend voorbij?- en financieën te maken -is dat nu ook al een must-have?- doch u gaat bij het maken van uw kledingkeuze toch van een zekere maatschappelijk bepaalde ondergrens in zedigheid uit. Toch?

Voor de dames is er dan wel het decolleté, dat diep mag reiken -eventueel zelfs tot op hoogte van de zijdelingse vetrolletjes- en inmiddels is ook het achterwaartse decolleté van de te lage heupbroeken (stratenmakerstrend) bij de dames gemeengoed geworden. Blote buiken? Tot middenwinter en van heuvels in het noorden tot de woeste wouden in het zuiden. Tot hier niets nieuws en weinig schokkends.

Maar de heren der schepping hebben nu eindelijk iets om daar tegenover te zetten. Vreemd genoeg lijkt deze ontwikkeling echter niet -zoals gewoonlijk- opgepikt te worden door de jeugd -nog enigszins strak van huid en spiermassa-maar is het verschijnsel aan het uitgroeien tot een nieuwe nationale klederdracht in de categorie 50+. Hoewel 95- af en toe passender lijkt. Men probeert daarbij – waarschijnlijk uit een soort van rudimentaire gêne- deze kleding wel zo veel mogelijk groepsgewijs te dragen en daarbij zo snel mogelijk door het gezichtsveld te pedalen. Het helpt dat de kleuren oorverdovend zijn, hetgeen de zintuigen nog enigszins weet af te leiden.

Maar, merkwaardig als dit verschijnsel wellicht moge zijn, het is niet de kern van hetgeen ik wilde aantekenen.
Mijn oog viel eerder op dit ongekende potentieel; bij de Tour en bij bijvoorbeeld de atletieksectie van de Olympische spelen. In het bijzonder bij de lopers. Men kon er geen inschattingsfout bij maken. Waar hebben we exhibitionisme nog voor nodig als het ook gewoon zo kan? En mag! Waar zijn toch die voorwereldse tijden dat een atleet nog ongeremd naakt over het parcours ging, de oude Grieken wisten niet beter.
Vlakbij dus. De geschiedenis herhaalt zich, maar dan in een net iets modieuzer tintje (zie uw foto's uit de 70-er jaren). Beetje fel tintje maar toch.

En voorwaar ik zeg u; de dag is niet ver dat er zich in het uitgebreide scala aan sportadverteerders de eerste pioniers zullen melden voor dàt specifieke stukje stof. Ik voorzie een voorzichtige Parker-vulpen, een King-pepermunt, een Mars extra-large of juist mini, een Stegeman salami, wellicht zelfs wat zijdelingse tennisballenreclame. Ik zie ook -maar dat kan mijn verziekte geest zijn- iets in de 2 stuks groente, 2 keer fruit-richting, maar we moeten wel serieus blijven natuurlijk.

Voor de doelgroep die tegenwoordig de vaderlandsche wielerpaden overjaagt zie ik wel iets in de viagra- en incontinentiesector en daarbij valt er al snel een stap naar de achterzijde van het gelijk te nemen en meteen het extra warme ondergoed en het dubbelgelaagde toiletpapier van een plaatsje in de spotlights te voorzien.
The sky is the limit. Nog net.

 

 

Rare wereld

De beurs houdt huis

NS-trofobie

Openbarend vervoer

Herhaling

Vrijheid van meningsuiting